Rozwój społeczeństw
Pomimo tych wspólnych zadań i celów, społeczeństwa, zarówno w przeszłości, jak i obecnie, wykazują się niemal nieograniczoną różnorodnością struktur i organizacji. Wszystkie społeczeństwa w ciągu swego istnienia podlegają różnym zmianom, najczęściej spotykaną jest wzrost liczby członków i odpowiadający mu rozrost rozmaitych
struktur i instytucji społecznych. Najstarsze społeczeństwa kultur zbieracko-łowieckich tworzyły małe grupy ludzi posiadających na własność tylko kilka niezbędnych przedmiotów. Ludy koczownicze również łączyły się w niewielkie grupki i ich członkowie, podobnie jak zbieracze, nie posiadali dużego majątku.
Sytuacja ta zmieniła się dopiero wraz z pojawianiem się rolnictwa osiadłego i nadwyżek żywności. Dzięki dodatkowej żywności zaczęły powstawać miasta, rosła liczba ludności, a społeczeństwo podzieliło się na kilka warstw, nastąpiła specjalizacja. Największa część ludzi wciąż trudniła się produkcją żywności, ale pojawili się też pierwsi kupcy, żołnierze, kapłani i władcy. Taka organizacja społeczeństwa wymagała już umiejętności zapisywania informacji - wymyślono więc pismo. Dzięki pismu można było spisać prawo w kodeksy, prowadzić księgi handlowe i podatkowe, pojawiła się też klasa urzędników wojskowych i cywilnych.
Czasami takie społeczeństwa budowały wielkie i trwałe imperia. Po wielu latach panowania feu-dalizmu w zachodniej Europie pojawiła się klasa bogatych kupców i bankierów, czyli mieszczaństwo, które przekształciło się potem w burżuazję, zwaną dziś częściej klasą średnią. To właśnie ci ludzie stworzyli nowożytną naukę, nowe technologie, przemysł i doprowadzili do powstania nowoczesnych państw narodowych, tworząc jednocześnie system demokracji parlamentarnej.