Strategie osiągania celów

Wydaje się, że w każdym społeczeństwie można wyróżnić cel nadrzędny. W społeczeństwach zbie­racko-łowieckich cel był jeden - zdobyć poży­wienie i przeżyć kolejny dzień. Już wśród koczow­ników strategia była nieco bardziej skomplikowana - chodziło również o znalezienie pastwisk dla stad, jednak trzeba było planować kolejne posunięcia z pewnym wyprzedzeniem. Rolnictwo osiadłe wymagało jeszcze większej wyobraźni i długofa­lowego planowania. Jednocześnie wyznaczony przez pory roku rytm życia pozwalał na poświę­cenie się innym zajęciom. W rezultacie powstał przemysł, który wymagał już bardzo skompliko­wanych i dalekowzrocznych strategii osiągania celów. Nadrzędnym celem społeczeństwa zindu-strializowanego wydaje się być, czy to nam się podoba, czy nie, gromadzenie dóbr. Wydaje się, że człowiek w miarę rozwoju społecznego wyzna­czał sobie coraz odleglejsze cele, spoglądał coraz dalej w przyszłość. Od czasów prehistorycznych, kiedy interesował go głównie własny żołądek, aż po czasy współczesne, kiedy w obszarze zaintere­sowania niektórych społeczeństw znalazły się losy całego świata. Cywilizacja współczesna często określana jest terminem globalnej wioski.